Frequently Asked Questions
Er zijn zo van die dilemma's waar iedere duiker wel eens tegenaan loopt en waar iedereen wel een mening over heeft. Vragen die regelmatig weer opduiken in verschillende nieuwsgroepen op internet. Dingen waar vaak geen eenduidige oplossing voor is, omdat omdat de één heilig overtuigd is van zijn gelijk en voor de ander maar één waarheid is, en dat is precies de tegenovergestelde. Of ze hebben allebei in zekere zin gelijk.
Een paar van die items staan hier beschreven, met voors en tegens, en (als ik durf) mijn persoonlijke idee daarover. Omdat volledigheid een streven is, maar niet altijd mogelijk, mag je gerust je eigen mening en/of ervaring mailen, dan zal ik de gegevens daarmee kunnen aanvullen. De vragen zijn overigens omgezet in stellingen die niet een waarheid verwoorden, maar het discussiepunt verhelderen.
- Diepduiken op perslucht kan, als je je erop voorbereidt
- De buddylijn is levensgevaarlijk
- De octopus moet altijd van links komen
Diepduiken op perslucht kan, als je je erop voorbereidt
De voorstanders van deze stelling: Als je getraind bent en goed uitgerust, je hebt voldoende duikervaring en recent nog naar dieptes onder 25 meter gedoken, en je hebt tevoren met je buddy duidelijke afspraken gemaakt, dan kun je op gewone perslucht duiken naar 40 meter en dieper. Er is zelfs een opleiding waarin je kunt leren hoe je duiken naar 60 of 70 meter maakt. Je kunt zelf aanvoelen wanneer je echt last krijgt van stikstofnarcose en je je grens bereikt hebt.
De tegenstanders van deze stelling: Testen wijzen uit dat je op veel geringere diepte al last krijgt van stikstofnarcose. De effecten hiervan treden heel geleidelijk op, je kunt ze misschien leren onderdrukken, maar als het er op aan komt, kun je niet meer adequaat handelen. Het risico dat er ongelukken gebeuren is te groot. Dus houd je aan de absolute max van 35 meter of ga over op trimix (als je daartoe bent opgeleid).
Mijn mening: Zoals te lezen is in het verslag van onze duikvakantie naar de Rode Zee, ben ik met mijn vriend en vaste buddy in tropisch water naar 45 meter geweest (terwijl we 50 als absolute max hadden afgesproken). We hebben grenzen overschreden die anderen gesteld hebben en aan den lijve ondervonden dat stikstofnarcose wel degelijk een rol speelt. Mijn grenzen zijn naar boven toe bijgesteld omdat de kick het risico niet meer waard is.
De buddylijn is levensgevaarlijk
De voorstanders van deze stelling: Je bent letterlijk gebonden aan iemand voor wiens acties je niet altijd kunt instaan. Als je buddy een noodopstijging maakt of in een panieksituatie andere gekke dingen doet, word je daarin meegenomen of je wilt of niet. Bovendien ga je, vertrouwende op die lijn, minder op je buddy letten waardoor het in feite nog een solo-duik wordt, terwijl je wel alle ongemakken hebt als vrijheidsbeperking, het risico van verstrikt te raken, etc.De tegenstanders van deze stelling: De buddylijn is een veiligheidsmaatregel. Je gebruikt hem bij slecht zicht (Hollandse maatstaven) zodat je op je eigen meters en op de omgeving kunt blijven letten zonder dat je je buddy ineens kwijt bent. Je bent in staat je buddy te stoppen als hij een ongecontroleerde opstijging drijgt te maken.
Mijn mening: Ik gebruik geen buddylijn omdat ik vind dat het gebruik meer problemen kan veroorzaken dan dat het oplost. Ik vind dat je elkaar continue in de gaten moet houden, omdat je altijd alert moet kunnen reageren als er iets aan de hand is. Bij (tijdelijk) slecht zicht is dat niet alleen visueel, maar ook door fysiek contact. Ik ken buddylijnverhalen waarbij een beginnende duiker door een instructeur letterlijk op sleeptouw werd genomen; twee duikers een klaplong opliepen, omdat een van hen een ongecontroleerde opstijging inzette; een duiker korte tijd bewusteloos is geweest zonder dat zijn buddy daar ook maar iets van gemerkt heeft. De lijn geeft vaak een vals gevoel van veiligheid. Daarbij komt dat de buddylijn het vrij afgeven van de hoofdautomaat met lange slang in een geen-lucht-situatie in de weg zit.
De octopus moet altijd van links komen
De voorstanders van deze stelling: Je hebt de octopus voor je buddy. Dat houdt in dat je je buddy in een noodsituatie je octopus moet kunnen aanbieden op zo'n manier, dat hij direct en ongehinderd lucht krijgt. Als die ademautomaat linksom vanaf je eerste trap naar het ophangsysteem voorop loopt, kan je buddy van de volle lengte van de slang gebruik maken, zonder dat er een bocht in de slang zit die de bewegingsvrijheid en luchttoevoer beperkt.De tegenstanders van deze stelling: De octopus heb je ook voor jezelf. Op het moment dat er een probleem is met de tweede trap van je hoofdautomaat (de tie-wrap van het mondstuk breekt bijvoorbeeld) of je bud trekt ineens de automaat uit je mond omdat hij geen lucht meer heeft, wil je graag zonder problemen naar je octopus kunnen grijpen. Hij moet dus van rechts komen.
Mijn mening: Een automaat die maar op één manier aangereikt kan worden, zou ik van links laten komen. Mocht je zelf een probleem met je hoofdautomaat krijgen, dan ben je dichtbij genoeg en heb je tijd genoeg om je octopus om te draaien en in je mond te steken. Hij zou ook lang genoeg moeten zijn om hem achter je hoofd om naar rechts te geleiden als je eenmaal de rust weer gevonden hebt, en hem zonder bocht voorlangs te ademen. Je buddy moet vaak toch een bepaalde afstand overbruggen om bij jouw automaat te komen en moet hem in een stresssituatie dan ook zonder nadenken in een keer goed in zijn mond kunnen steken. De methode om het links-rechts en bochtenprobleem te omzeilen is gebruik te maken van een lange slang. Meer info hierover op de pagina over mijn uitrusting.
