Handen vrij deel 2: Meters om je arm
Net als bij het te water gaan, is het tijdens de duik ook fijn om je handen zoveel mogelijk vrij te hebben. Je wilt ze namelijk ten allen tijde beschikbaar hebben om te trimmen, of je buddy vast te pakken als het zicht ineens slecht wordt.
Of om je buddy ergens bij te helpen, iets aan te wijzen, te fotograferen, noem maar op. Maar je wilt ook altijd weten hoe diep je zit, op tijd je vest ontluchten, je koers én je buddy in de gaten houden, en dan had je ook nog een lamp…
Duiken is niet zo moeilijk, maar soms moet je toch maar proberen het jezelf zo makkelijk mogelijk te maken. Wat helpt, is die hippe console af te schaffen en je dieptemeter/computer om je ene, en de kompas om de andere pols te doen. Zo heb je je meters alvast altijd bij de hand, zonder dat je je handen eraan vol hebt. (Dan heb je nog altijd je manometer, maar daar hoef je, zeker als je al wat langer duikt en je je eigen luchtverbruik kent, minder frequent op te kijken.) Het voordeel merk je al heel snel als je een reddingsopstijging oefent met je buddy. Met je ene hand houd je het slachtoffer vast, met de andere bedien je de trimvesten. Hoe houd je dan je diepte en stijgsnelheid in de gaten? Opstijgen met behulp van de kleine belletjes doen we niet meer, want die belletjes gaan zo’n 18 meter per minuut. En met een console kom je een hand tekort. Maar met je computer om je (rechter-)pols heb je de nodige gegevens altijd binnen je blikveld.
Om die meters om je arm te bevestigen, maak je gebruik van een gespbandje of (liever nog) van twee elastieken. Voor het verwijderen van je console kun je assistentie vragen bij elke duikwinkel. Wie wil weten waar en hoe hij dan zijn manometer moet vastklippen, kan voor advies terecht bij de schrijver van dit verhaal, of bij onze materiaalmeester.
